انبرها چگونه ساخته می شوند؟

ابزار آلات رونیکس
انبرها چگونه ساخته می شوند؟
1396/05/23
نمایش محتوای مرتبط
انبرها چگونه ساخته می شوند؟

انبرها

گاز انبر مربوط به قرون وسطی (قرون 15 و 16 میلادی) که در هامبورگ کشف شده است

 

از زمان های قدیم تا کنون انسان از این ابزار برای انجام کارهای مختلفی استفاده کرده است. با این وجود که تابه حال مخترع آن همچنان ناشناخته است، اما همواره بصورت یک عضو ثابت در جعبه ابزارها و گاراژها در سرتاسر دنیا باقی مانده است.

تاریخچه مختصر

به طور ساده می توان گفت، انبر ابزاری است که توسط آهنگران ساخته شده تا به دیگر کارگران این امکان را بدهد بوسیله ی آن اشیاء دیگر را در یک مکان مشخص ثابت نگه دارند. انبر یک اختراع باستانی است و هیچ کس واقعا نمی داند که چه کسی آن را اختراع کرده؛ چیزی که مشخص است، این است که انبر از زمان مصریان باستان مورد استفاده قرار می گرفته است. آهنگران، انبر را ساختند و در نهایت توسط کارگران برای مشاغل مختلف مورد استفاده قرار گرفت. کارگران آهنگری برای ثابت نگه داشتن قطعه ای فلزی از انبرهای بزرگ استفاده می کنند تا آن فلز را به فرم دلخواه خود درآوردند. در یونان باستان نیز انبرهای چوبی ساخته شده و مورد استفاده قرار می گرفته اند.

 

انبرها

تصویر یک انبر متعلق به قرون وسطی

امروزه انبر ها به نحوی تکامل یافته اند که علاوه بر نگه داشتن یک شیء در محل مورد نظر، استفاده هایی نظیر کشیدن، فشار دادن، برش و کاربردهای دیگری از این قبیل را دارا می باشند. اکثر انبردست ها اکنون جزو ابزار دستی بشمار می آیند که برای انجام وظایف بسیار ساده در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرند.

مواد و طراحی

طراحی اولیه انبردست که بیشتر در طول تاریخ انسانی باقی ماند، از سه بخش اصلی تشکیل شده است. یک انبر شامل دهانه، محور و یک جفت دستگیره می باشد. مواد اولیه انبرها معمولا از آلیاژهای فولادی با افزودنی هایی مانند وانادیوم و کروم ساخته می شوند. استفاده از این مواد موجب تقویت استحکام انبر و کمک به جلوگیری از خوردگی آن می شود. جهت دستیابی به کنترل بهتر، معمولا دستگیره ها به طور ثابت و یکسره به دهانه متصل است. در صورت کار با جریان برق و جلوگیری از وارد شدن شوک برقی، عایق کردن دسته ها اهمیت بالایی پیدا می کند.

دهانه ی انبر های می تواند دارای اندازه و شکل های متفاوتی باشد؛ از دم-باریک گرفته تا انبردست های بسیار مقاوم که برای ایجاد فشار طراحی شده اند. به منظور جلوگیری از لغزش و افزایش قدرت جذب، سطوح دهانه را دارای عاج طراحی می کنند. در مواردی که بخواهیم از ایجاد آسیب و یا خراش بر روی شیء مورد نظر جلوگیری کنیم، می توان انبرها را با موادی نرم تر تولید نمود. از جمله ی این مواد ها می توان به آلومینیوم، برنج و پلاستیک اشاره کرد.

فرآیند تولید

طی صدها سال گذشته انبرها بصورت دستی و با روش های آهنگری تغییر شکل می یافتند و ساخته می شدند، اما در حال حاضر با استفاده از خطوط مونتاژ اتوماتیک، تولید انبوه انجام می شود. در اینجا می خواهیم به فرآیند ساخت انبر کلاغی بپردازیم. قبل از شروع هر کاری، کارگران بخش ذوب و نورد میله های فولادی را به طول مناسب در می آورند و میله ها را به داخل خط مونتاژ می فرستند.

انبرها

این میله ها سپس وارد یک کوره می شوند که آنها را تا مرحله ی گداخته شدن حرارت می دهد. زمانی که میله ها به مرحله ی گداختگی می رسند، می توان آن ها را به شکل انبر درآورد.

 

انبرها

در مرحله ی بعد یک نفر این میله ی گداخته را برداشته و بر روی یک پلتفرم (قالب) قرار می دهد. سپس این میله ها توسط یک ماشین قالب زنی، پرس می شوند و انبر شکل می گیرد، این عمل به تعداد 4 مرتبه صورت می گیرد و پس از آن انبرها برای حذف کردن قسمت های اضافی وارد یک دستگاه برش می گردند. توجه داشته باشید که ساخت انواع انبرها مانند: انبردست، انبر کلاغی، دم باریک، گاز انبر، سیم چین و ...، تا پیش از مرحله ی قرار گرفتن بر روی پلتفرم قالب زنی به یک صورت می باشند و قالب های مختلف انبرهای مختلف را می سازند.

 

انبرها

انبرها

 

 

برای ساخت یک انبر طبیعتا باید از دو میله استفاده کرد. در گام بعد این دو نیمه ی انبر را به داخل ماشین دیگری که دندانه های دهانه ی گیرنده را شکل می دهد، هدایت می کنند. در حالی که دهانه ی انبر به مایع روانکار آغشته می گردد، تیغه های کوچک این سطوح فولادی را تراش می دهند.

انبرها

به منظور تقویت و سخت شدن فولاد، پس از عملیات دندانه زنی، نیمه های انبر برای عملیات حرارتی وارد یک کوره ی گازی می گردند. پس از عبور انبرها از این کوره، هر دو نیمه را بطور همزمان با سرعت و بطور یکنواخت با آب نمک خنک می کنند.

انبرها

انبرها

از آنجایی که دندانه های انبر ممکن است دچار دفرمگی شده باشند، با استفاده از پرتوهای لیزری آن ها را سخت تر و حتی با دوام تر می سازند.

انبرها                                                                                                                                                                                                                                                                                      

انبرها اکنون آماده ی مونتاژ شدن هستند. حال کارگران هردو نیمه را با استفاده از پرچ به یکدیگر متصل می کنند. سپس محل اتصال را برو روی یک دستگاه قرار می دهند تا با استفاده از نیروی اصطکاک این دو نیمه را به یک عضو تبدیل کنند. در این مرحله از روان کننده نیز استفاده می گردد.

 

انبرها

انبرها

پس از اتمام این مراحل انبرها وارد یک مخزن از ماده ی ضد زنگ می گردد که از فولاد محافظت می کند. در صورتی که این عمل انجام نشود، فلز با استاندارد پایین و عمر کم تولید می شود. این عمل همچنین به روان شدن پرچ متصل کننده ی دو نیمه کمک می کند. جهت رسیدن یه یک سطح صیقلی و براق، دهانه انبر را پرداخت می کنند و جلا می دهند.

                                                                                                                                                                    انبرها

 

در نهایت دسته های انبر را در یک مخزن از وینیل (ماده ی مصنوعی فرآوری شده از جنس پلاستیک براق که به آن چرم براق نیز گفته می شود) مایع فرو می کنند. قبل از فرو کردن، به انبرها حرارت می دهند تا وینیل بهتر به فولاد بچسبد. سپس انبرها را به کوره ی نهایی می فرستند و درحالی که روکش های لاستیکی را بر روی دسته ها می کشند، وینیل نیز بهتر به فولاد متصل می گردد.

 

 

انبرها

 

انبرها

 

نتیجه گیری

درست مانند زمان های قدیم، انبرها همچنان یک ابزار حیاتی هستند که در سراسر جهان برای مشاغل مختلف استفاده می شوند. شاید در آینده ابزار دیگری بتواند جای آن را بگیرد، اما این احتمال در آینده ای نزدیک نخواهد بود. منتظر مطالب بعدی ما باشید و از چشم از رونیکس برندارید!

ارسال نظر
نظرات کاربران